ေနမင္းႀကီးသည္ လူသားတုိ႔၏အက်ဳိးစီးပြားအလုိ႔ငွာ အလင္းေရာင္မ်ားျဖင့္ ျဖန္႔က်က္ေပးဆပ္ရင္း ဆည္းဆာ ေနဝင္ခ်ိန္တြင္ ေတာင္ႏွစ္လံုးၾကားေမးတင္ကာ ေနာက္ဆံုး၌ အေမွာင္ထုက ႀကီးစုိးအနုိင္ယူသြားလုိက္သည္။ BPA တပ္စခန္းကုန္း တေနရာ၌ ခုိက္ခုိက္တုန္ခ်မ္းေသာ ညဥ့္ဦးေလေျပေနာ့ေနာ့ရဲ႕ အေအးဒဏ္ကုိ ခုခံကာကြယ္ဖုိ႔ ထင္းမီးပံုေလးေဘးမွာ ႏွစ္ေယာက္သားထုိင္ရင္း ငယ္ဘဝကစ အတိတ္ဇာတ္ေၾကာင္းေတြ ျပန္ေျပာင္းေျပာေနမိသည္။
ဒီေန႔ က်ေနာ့္စိတ္ေတြက ေလးလံေနသလုိလုိ။ အေမ့ကုိသတိရေနမိသလုိလုိ။ ႀကိတ္မွိတ္အိပ္ေပမဲ့ အိ္ပ္လုိ႔မရ ျဖစ္ေနတယ္။ စိတ္ေတြက အေမ့ရဲ႕ အရိပ္ေအာက္က ရုန္းခြာထြက္လုိ႔ကုိ မရဘူးျဖစ္ေနတယ္။
ဘဝမွာ ပန္းခင္းလမ္းကုိ ေလွ်ာက္ဖူးခ်င္ပါရဲ႕။ လက္ေတြ႔ဘဝေပး အေျခအေနကေတာ့ျဖင့္........
မိတၳီလာျမိဳ႕နယ္ထဲက ရြာေလးတရြာမွာ က်ေနာ္တို႔ေနခဲ့ရတာပါ။ က်ေနာ္ လူမွန္းသိစကတည္းက အေဖနဲ႔အေမ ကဲြသြားၾကတယ္။ အေဖကေတာ့ မိတၳီလာျမိဳ႕ကုိ ေျပာင္းသြားျပီး ေနာက္အိမ္ေထာင္ထူေထာင္လုိက္တယ္။ အိမ္ေထာင္က်ျပီး သမီးတေယာက္သားတေယာက္ရရွိျပီးမွ ရြာကုိျပန္လာျပီး သူနဲ႔အတူေနဖုိ႔ က်ေနာ့္ကုိေခၚသြား ခဲ့တယ္။ အေမ့ရဲ႕ေမတၱာတရားေတြကုိပဲ ရရွိဖူးတာေလ။ အေဖ့ရဲ႕ ေမတၱာတရားကုိလည္း ရယူပုိင္ဆုိင္ခြင့္ရွိ ေတာ့မွာမုိ႔ အရမ္းေက်နပ္ဝမ္းသာေနမိတယ္။ အေဖ့ရဲ႕မ်က္ႏွာကုိ တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ရင္း အမ်ဳိးအမည္မသိတဲ့ ရင္တြင္းလႈပ္ရွားမႈေတြက လႈိင္းတံပုိးထလုိ႔.......